به امید رهایی از این واژگان عربی دلهره آور.
سالهای سال گفتند و نوشتند و خواندیم واژگانی بیگانه با فرهنگ مهربان و ساده و آشتی جویانه امان .
گفتند و نوشنتد و از بر کردیم: زوجه ، زوجات ،دخول، باغی،بغی، بول و دیه و بیضه و کر و استغاثه و قصاص و ..و ما هنوز نادان از معانی این واژگان غریب اکنون یک به یک محاربمان می خوانند! این بار اما چنان محاربی نشانتان خواهیم داد که تاریخ به خود ندیده باشد.
۱۳۸۸ اسفند ۱۳, پنجشنبه
مدتها بود که می خواستم با مخملباف لیبرال حرف بزنم. مدتها بود که دلم می خواست فریاد بزنم و بگویم جناب آقای مخملباف و خیلی های دیگر که امروز فریاد آزادی سر می دهید. یک عذرخواهی به من و خیلی از هم سن و سالهای من بدهکار هستید. هرگز از یاد نمیبرم درست در سالهایی که باید کلی شاد می بودیم و خندان این رژیم آخوندی با کمک هنرمندان انقلابی چون شما چه ها که بر روح و روان ما نیاوردند. دبستان که می رفتم مدیر مدرسه به ما گفت که برای نمایش فیلمی بعد از وقت کلاس از اولیا رضایت نامه بگیریم. و ما خوشحال از نمایش فیلم در مدرسه و با دوستان رضایت نامه را گرفتیم و پای فیلم نشستیم. غروب یک روز زمستانی بود که از قضا هوا هم زود تاریک می شد و ما بخت برگشتان کوچک را در کلاسی تاریک زل زده به پرده پروژکتور به تماشای توبه نصوح نشاندند ! جناب آقای مخملباف من با دیدن فیلم شما مرد انقلابی و مسلمان سالها ترسیدم و لرزیدم . سالها فکر می کردم که در قبر می گزارنم و من پشیمان از کارهای نکرده خود را در راه جهنم می دیدم. نمی دانم چه تحولی در زندگی شما رخ داد که یکباره چنین دگرگون شدی. اما برای من مخملباف هنوز هم همان مرد لاغر انقلابییست که توبه نصوح را برای کودکانی که هرگز کودکی نکردند ساخت!یادتان نرود یک عذر خواهی به من بدهکارید هر چند کودکی من باز نخواهد گشت!
۱۳۸۸ اسفند ۱۲, چهارشنبه
دلم می گیره برای زنان کشورم. بیشتر از همه اونایی که حق خودشونو نمی شناسن. اونایی که سهمشون از زندگی فدا شدن بوده. اونایی که یه عمر کار کردن . سوختن و ساختن. . دلم می گیره برای زنانی که محرومیت های فردی خود خواسته رو به محرومیت های اجتماعی این رژیم کثیف اضافه می کنن. وقتی که غریبه ای می بینن به بهانه شرم و حیا گره روسری که مثل گره دار می مونه رو محکم تر می کنن و چشم هیز مردای بی شرف عمق نگاه بیشترو بیشتر . دلم می گیره برای همه مادرانی که زادن پسر رو به زادن دختر تر جیح می دن. دردناکه وقتی تبعیض در بدیهی ترین قوانین بشری بین زن و مرد وجود داره. وقتی مادر در قانون کثیف آخوندی و اسلامی ارزشی نداره . میشه تموم بشه این تبعیض ها؟ می شه قوانین مربوط به زن مرد جای خودش رو یه روز با قوانین انسانی عوض کنه؟ می شه روزی بشه که انسانیت با معیاری جز جنسیت سنجیده بشه؟
میشه؟ میشه؟؟؟؟؟؟
میشه؟ میشه؟؟؟؟؟؟
۱۳۸۸ اسفند ۵, چهارشنبه

می خواستم خود سانسوری کنم و عکس بی ناموسی نذارم اینجا. اما خداییش شاهکاره. تصور اینکه 1200 سال قبل از میلاد ساخته شده سخته. این وبلاگ هم قراره هر چیزی دلم خواست و بزارم سانسور بی سانسور!. این هم قسمتی از تاریخ سرزمین من. *در زبان هنر این پیکره به عصر نوسنگی و یا عصر کشاورزی و یا عصر استقرار و عصر دهکده نشینی تعلق دارند آنها در تجسم زنان بر روی اندام های باروری تاکید داشتند .. من با تمام وجود در حال نگاه کردن به آنها هستم چون من هم فرزند یکی از این الهه هایم*
پیکره زن و مرد مارلیک 1200 قبل از میلاد . ارتفاع 38 سانت
* استاد عزیزم محمد رضا ریاضی
اشتراک در:
پستها (Atom)