۱۳۹۰ مرداد ۲۳, یکشنبه

تازگیها خیلی راحت کسی از روابطم بپرسه می گم خبری ندارم ازشون. علت:  راحت تریم!
پیش تر ها کلی چرت و پرت می گفتم و طفره می رفتم!

۱۳۹۰ مرداد ۲۲, شنبه

این روزا 1:
خیلی وقته که عادت کردم شب ها برم دوش بگیرم، با آرامش بیشتری می خوابم خیر سرم!
از بچه گی نترس بودم یا خیلی وقتها هم یادمه که می تونستم خودمو کنترل کنم و ادای آدم های نترس و شجاع رو در بیارم. الان مدتیه که خیلی ترسو شدم. نه اینکه بشینم بترسم از چیزی. چشم هام رو که می بندم تصاویر وحشتناکی می بینم که چشم و دهان ندارن.نه مثل فیلم جیغ. اونجوری نیست. خیلی وحشتناک تر از اون!!!
امروز:
اتاقش تقریبا تموم شد خیلی خسته کننده بود. مرتب کردن یه عالمه اسباب بازی و زلم زیمبو کار آسونی نیست. به عنوان آخرین کار رفتم یه گلدون با گلهای سفید هم خریدم و گذاشتم تو یه گلدون قرمز. دو تا زنبور هم گذاشتم اون تو! نه که آخرین کار. آخرین کار امروز واسه اتاقش هنوز یه خورده کاریهایی مونده
نمی خوام واسه این چند روز بعدها تشکر کنی که از ته دل و با عشق تمام واست انجام دادم. فقط دوست دارم یادت بمونه :)

امشب:
دوست ندارم بعدها بعد از من کسانی که حالی نمی پرسن از من وقتی زنده ام. ذره ای ادای آدمهای ناراحت و غصه دار رو بخورن که هیچوقت نخواهم بخشیدشون! کاش می شد ظاهر و باطنی وجود نداشت. چی می شد ها؟

این روزها 2:
یعنی به عقل خدا نمی رسید اگه به آدمها اجازه می داد حداقل یه بار تو زندگی بتونن زندگیشون رو  آندو کنن چقدر همه چیز بهتر میشد؟ چقدر آدمهای بد کم می شدند؟ چقدر دنیا گلستان می شد؟ شرایط می زاشت ها. نه اینکه فرتی آندو کنی
مثلا ستن حتما برسه به 40 سال. می تونست به 14 -13 سالگی برگرده فقط
نمی دونم شاید هم نمی شد. آخه اونوقت آدمهای دور و بر هم باید همه بر می گشتن به اون زمان. آخه چطوری؟ من فقط نظرم رو گفتم خدا خودش بقیه شو ماست مالی کنه دیگه!!!. اما تصورش خیلی حس خوبی می ده به آدم!


۱۳۹۰ مرداد ۲۱, جمعه

عمرا بزارم دیگه ببینینش!
نظر همین الان منه!

۱۳۹۰ مرداد ۲۰, پنجشنبه

همینجوری که بشینی هیچ کاری هم نکنی. امکان نداره که زندگی تو شبیه کس دیگه ای باشه. آرزوها، نیازها، دوست داشتن ها، مدل دوست داشتن همه و هم مختص فقط توست. اما اینکه سعی کنیم متفاوت باشیم اونوقته که یه چیزه خنده دار از توش در می یاد.
سعی کنیم خودمون باشیم. خیلی جذاب تر و محترمانه تره تا اینکه سعی کنیم متفاوت باشیم!

امتحان کنید!
یادداشت های همین چند روزه.

دیشب: خواب دیدم نشستم و جگر ریش ریشی تو دستمه. پرسیدن ازم این چیه دستت؟ گفتم جیگر خودمه!! حالم خیلی بده هنوز

دیروز قبل از ظهر: رفته بودیم شیکاگو فینگیلی رو هم گذاشته بودیم پیش کسی. تو ایکیا وقتی می خواستم یه سوالی از آقاهه بکنم. نزدیک بود بزنم زیر گریه. طفلی بغضم رو که دید هی می گفت آر یو اوکی؟ !! اومدم گفتم حالم بده الان می زنم زیر گریه. گفت گریه کن خب چه عیبی داره. نمی دونم چرا خیلی جلوی خودمو گرفتم. اما تو دلم مونده یه گریه سیر سیر از ته دل!

دیشب قبل از خواب دیدن!: هر چی به آسمون نگاه کردم ستاره هامو ندیدم. آخرین باری که دیدمشون درد دل کردم باشون کلی. گفتم که چقدر دوست دارم یکی رو و چقدر دوست دارم تندرستی شو بدست بیاره. گفتم حاضرم هر کاری بکنم. دیشب بعد از خیلی سرمو بالا کردم بهتون بگم دیدین چی شد؟ اما ندیدمتون . یا چشمای من کم سو شده یا شما شرمنده!

3 روز پیش: اومدیم خونه جدید. خوشحال نیستم اصلا. فکر می کردم واسه روحیه ام خوب باشه. شاید می تونست باشه اگه اون کبوتره درست روز قبل از جابه جایی تو گلدون اتاق پذیرایی خونه من تخم نزاشته بود! عکس و فیلم دارم کلی ازش. می زارم اینجا بزودی.

همین الان. حال هیچی رو ندارم. خیلی دپرس هستم. اگر برم دکتر بی برو برگرد بستری می شم!

۱۳۹۰ مرداد ۱۴, جمعه

یادداشتهای روزانه
قبل از ظهر:
اگه این روزا بپرسن که از چی بدت می یاد می تونم حداقل 10 تا مورد رو بگم. اگه بپرسن از چی نفرت داری خیلی سریع کلی واستون ردیف می کنم. اگه بگن چی خوشحالت می کنه لال مونی می گیرم اما... یه چند تا چیز هست که می شه گفت شکر که این هست یا دارم!!
بعد از ظهر:
از صبحی اون کبوتر اومده خونه نمی ره بیرون. رفته تو گلدون وسط اسباب اثاثیه نشسته. می رم جلو هی می گم بچه جان برو سر خونه زندگیت، تکون نمی خوره، غذا گذاشتم، نمی خوره، رفتم به زور بندازمش بیرون دستم رو نک زد. هنوز اونجا نشسته. نکنه ناراحته که من دارم از این خونه می رم؟ زبون پرنده ها چیه؟ می خوانم آدرس خونه جدیدو بهش بدم!
شب:
کبوتره همونجاست، هنوز چیزی نخورده، نگرانشم، خواستم به این همسایه خارجی بگم بیاد بندازش بیرون دلم نیومد. حالا شب من باید برم تو حال بخوابم. همسر جان می ترسه جایی که کبوتر هست بخوابه بهونه های عجیب غریب میاره!!

پی نوشت: چه خوبه که می شه اتفاقاتی رو فیلمبرداری کرد و همیشه داشت!!!

۱۳۹۰ مرداد ۶, پنجشنبه

نوشته های روزانه
1. دیروز!!!

هر جا می رفتم آخر خیابون رو دریا می دیدم. اما نمی رسیدم. نزدیک که می شدم یا می پیچیدم بر خلاف اون دریا یا دریایی درکار نبود. اما به محض پیچیدن خیابون روبرو برام باز همون حس رو داشت. انگار که آخرش دریا داشت.
خیلی اینور اونور رفتم اما به هیچ آبی نرسیدم.
شده این روزای من. به جایی نمی رسم!

2. همین الان
عوض شدم. دیگه اجازه نمی دم هر کاری خواستن بکنن یا هر حرفی رو خواستن بزنن. آخرین فرصت رو دادم. از این به بعد بزنین 3 تا می خورین.