۱۳۸۹ اردیبهشت ۲۷, دوشنبه

بازداشت احمد یزدانفر محافظ ارشد میر حسین موسویقطعا کاری فکر شده می باشد که شاید چندین ماه سبک و سنگین شده. سیاستمداران مکار جمهوری اسلامی احتمالا اندیشه های شومی در سر دارند.
دور از ذهن نیست که با عدم همکاری احمد یزدانفر برای اعتراف بر ضد موسوی و از آنجا که به میزان وفاداری او نسبت به موسوی آگاه هستند از حربه تهدید جانی موسوی در پیش روی یزدانفر استفاده کنند و در آخر وی را به خاطر حفظ جان موسوی تسلیم به نشستن بر صندلی اعتراف کنند.
وظیفه ما آگاهی پیش از وقوع حادثه است. فراموش نکنیم هنوز رسانه میلی بر بسیاری از ایرانیان نفود دارد

بیایید تا دیر نشده از هم اکنون چاره ای بیندیشیم.

۱۳۸۹ اردیبهشت ۲۰, دوشنبه

انگار همین دیروز بود که با خودم کلنجار می رفتم که رای بدم یا نه. راستش اصلا دلم نمی خواست رای بدم. کلی از دوستان با من بحث می کردن که رای بده. و من تا 48 ساعت قبل از آغاز رای گیری هنوز مصمم به رای ندادن بودم. در پایان تصمیم به رای دادن گرفتم. از اونجایی که رای گیری در ایران چند ساعتی بود که آغاز شده بود بعد از رای دادن شروع کردیم با دوستان درباره نتایج بحث کردن . بحث بر سر کروبی بود و موسوی . در خیال هم فکر نمی کردیم که ا.ن بیشتر از 4 میلیون رای بیاره که یکی از دوستان گفت خبرهای خوشی از ایران نمی رسه. باورم نمی شد و فکر کردم شوخی بیش نیست. تا ساعت ها فکر می کردم که نتایج تغییر خواهد کرد. با خودم می گفتم شهرهای بزرگ مونده هنوز و چه خیال خامی بود.گفتند که اعلام شده رای ا.ن بیش از بقیه است. خیلی عصبانی بودم از خودم که رای دادم مخصوصا زمانی که خامنه ای بی شرف از حماسه حضور ما سپاسگزاری کرد. احساس می کردم بدجوری رو دست خوردم. بعد از اون شروع شد تیر اندازیها و کشتن ها زندان ها. فیلمها رو که می دیدم شب کابوس بود که در خواب می دیدم. الان بعد از 1 سال و یک ماه فکر می کنم یکی از بهترین کارهایی که کردم رای دادن بود. هرگز از کاری که کردم احساس ذره ای پشیمانی ندارم و با افتخار می گم که من اونروز رای دادم. می تونم با وجدان راحت فکر کنم که یک قطره خیلی کوچکی از دریای بی کران مردمی بودم که برای تغییر رای دادن. می تونم احساس کنم که سهمی هر چند ناچیز در آینده ایران داشتم. می تونم فریاد بزنم که رای من کو؟ هنوز گا ه گاهی به عکسی که از برگه رایم انداختم می اندازم و احساس غرور می کنم.
ماه سالگردها

۱۳۸۹ اردیبهشت ۱۹, یکشنبه

امروز روز مادره. به حرمت خونهایی که ریختی و دلهایی که شکوندی. مادرانی که داغدارو عزادار کردی امیدوارم روزی تقاص همه کارهات رو پس بدی

امروز روز مادره . تو سفاک ددمنش چه می دونی از مهر مادری و انتظار مادری که فرزندش در اسارته. قلبم می گیره وقتی فکرشو می کنم مادری سالها با هزار امید و آرزو فرزندی بزرگ می کنه و کثافتی مثل تو وقیحانه حاصل سالهای سال جوانی و زندگی شو در روز روشن از ساقه می چینه که برای چند صباحی بیشتر در مسند زور و قدرت بمونه. تو خامنه ای نمی دونم مادر داشتی. مادرت هیچ وقت با تو از مهر سخنی گفته. با تو از عشق. مهربونی و ... حرفی زده. هیچ وقت قصه حاکمان ظالم و پیروزی مظلوم رو واست گفته و اگر هم گفته قلب سیاه تو ذره ای لرزیده؟ میتونی بفهمی وقتی به یه مادر خبر اعدام رو میدن یعنی چی؟ الان دل تو چه حالی داره وقتی خبر میدن که پنج فرزند رو فقط و فقط به خاطر تو و حکومتت اعدام کردن. آه اشتباه می کنم تو خودت دستور دادی به کشتن. تو خیلی بدبختر از اونی که دلت بلرزه. سنگ هم بود تا حالا تکونی خورده بود.امیدوارم به حرمت خونهایی که ریختی و دلهایی که شکوندی. مادرانی که داغدارو عزادار کردی روزی تقاص همه کارهات رو پس بدی

۱۳۸۹ اردیبهشت ۱۸, شنبه

زنگ نزن به من خواهشا. اسمت که مییاد رو سل فون استرس می گیرم.
این دوست خارجی من بلاخره منو مجبور کرد که از گاراژسیل خرید کنم!! دوست داشتم و کلی با هم فان داشتیم :)

۱۳۸۹ اردیبهشت ۱۷, جمعه

خدایا خودت گفتی خدا شما را دوست دارد.