۱۳۹۰ شهریور ۱۶, چهارشنبه

دیشب خواب دیدم تو بالکن خونه نشستم. از حموم در اومده بودم و یه حوله دور سرم پیچیده بودم. رو صندلی لم داده بودم و فکر می کردم. انگاری خودم رو از زاویه چپ نگاه می کردم. نگاهم هی زوم می شد و واید! اما بعضی وقتا که زوم می شد من نبودم دیگه. تصویر اون بود.

خواستم بدوم از آشپزخونه یه چیزی رو واست تعریف کنم. گفتم ایمیل بزنم بگم هستی بهت زنگ بزنم. یهو قلبم ریخت پایین. چه زود می گذره. کلی شکایت داشتم و اتفاق هایی که باید تعریف می کردم. خنده دار هم بودن ها. مثل همون موقع ها که اولش تو غر می زدی. من غر می زدم. فحش می دادیم. از موهای سفیدت می گفتی و .. آخرش یادته همیشه کلی می خندیدیم و من همیشه کلی حس خوب داشتم آخرش. خیلی خوشحالم که همیشه با هم حرف می زدیم. اینجوری نبود که وقتی مریض شدی به یادت افتاده باشم.حست کردم چه قبل و چه بعد بیماری.

گاهی لازمه که یادمون بره کسانی رو که پیش تر ها تو زندگیم.ن بودنو دوستشون داشتیم.
به پسرم دارم یاد می دم که اونم فراموششون کنه! کارم نمی دونم درسته یانه. اما حتی عکسی هم نشونش نمی دم از بعضی ها!

می شه کسی رو دوست داشت بعد مدتها بگذره و حالی نپرسید از اون؟ شاید می شه ...

۱۳۹۰ شهریور ۱۵, سه‌شنبه

اشکم بند نمی یاد وقتی ایمیلاتو می خونم. از اون قدیم قدیم ها رو می گم تا همین اواخر. وقتی صفحه فیس بوکت رو نگاه می کنم. کامنتات رو می خونم. کجایی الان؟

 آخ چه زود  گذشت. دنیای گهیه ها! گه!
همین روزاست می ترکم اینقدر که غم تو دلمه. واسه تو نیست ها. تو جات خوبه خوبه می دونم. واسه وضع گه خودمه. 

۱۳۹۰ شهریور ۱۴, دوشنبه

حتی لیاقت دوری و دوستی را هم نداری. دوری و دیگر هیچ!

بعد از خیلی سال دوباره اون مرض لعنتی اومده سراغم. پریشونم حسابی. چند سال؟ بعد از 6 سال! اه


۱۳۹۰ شهریور ۱۱, جمعه

میگه می دونی چقدر آدمها دلشون می خواد جای تو بودن. چه مرگته؟ تو دلم می خندم. می گم وای به حال اونا دیگه!

دو روز پیش در حال گلکاری یکی از خانمهایی که خانه سالمندان روبروی خونمون زندگی می کنه اومدم پیشم واسه خوش و بش. یه کمی که حرف زد گفت از طرف خودم و دوستام می خوایم ازت تشکر کنیم گفتم: وات؟ وای؟ گفت چون هر بار که با پسر کوچولوت می آی بیرون کلی از ماها می شینیم کار کردن. بازی کردن، گلکاریتو نگاه می کنیم! بعد منو برداشت برد توی مجتمع و نشونم داد که اونها می تونن از داخل منو ببینن. هر چند من نمی تونم ببینمشون. دیروز واسش یکی از گوجه های خونه رو بردم و امروز صبح دیدمش و کلی به به و چه چه کرد!

دیشب خوابتو دیدم. دندونات و فکت درد می کرد. چقدر نگرانت بودم. عجیب بود تو خواب اون بیماری رو داشتی. اولین بار بود تو خواب دیدم ناراحتی اینجوری. امیدوارم همه چیز واست خوب باشه عزیزترین. کاری از دستم بر نمی یاد. صدقه دادم. و دعا می کنم. مواظب خودت باش. باز بیا بخوابم. بگو از حالت. راستی برگشتی خونه؟ گفته بودی می ری سفر...خوش گذشت؟. یادش بخیر چقدر حرف می زدیم. بدونی چند وقته با هیچ کی حرف نزدم. خیلی وقته........... اوه نه با دوست مشترکمون حرف می زنم . حوامو داره


با گل و بلبل و حیوونا خیلی مهربون شدم. اما با آدمها نه. با اونها بدجوری کج افتادم!!

میگه 5 سال پیش اتفاق افتاده. چرا به من نگفتی؟ دلم خوبه چقدر گرفته باشه الان؟ 5 سال؟؟؟؟؟؟؟ آه ه ه ه ه ه ه ه

الان کجایی؟ خوردی چیزی؟ موز دارم واست می یارم فرشته

دوست ندارم اینو بگم اما با همه بچه هایی که تو عمرم دیدم فرق می کنی:
بچه که بودی استفراغ نکردی! شاید دوبار یک بار تو صورت من!! لباسهای بچه های دیگه رو که می بینم همه زیر گلوشون چرک و زرد، تو همیشه مثل گل بودی. هیچ وقت چیزی تو دهنت نکردی. بردمت دکتر گفتن حالتو ببرم! بردم :). هیچوقت دستاتو کثیف تحمل نکردی. واسه همین حتی دوست نداری غذا بخوری بادستات. تا چیزی می خوره بدستت هم که می دویی می گی اه آه. یعنی تمیزش کن. غذا که می خوری دستمال باید کنارت باشه همیشه تند و تند دهنت رو تمیز می کنی :). با صدا غذا نمی خوری هیچ وقت. هیچ وقت غذا که تو دهنت باشه دهنت رو باز نمی کنی و حرف نمی زنی. (می دونی که من چقدر بدم می یاد آخه!) بازم هست. یادم بیاد می نویسم اینجا

دیگه دوری و دوستی هم نمی شه بهش گفت. دوری و هیچ. بهتره خیلی بهتره


۱۳۹۰ شهریور ۴, جمعه

امروز.
تولد بهترین دوستیه که می تونستم داشته باشم از جنس غیر ایرونی.
امروز خونه ما دعوتش کردم. مهمون غیر ایرونی که دارم هیچ استرسی ندارم. اما وای از وقتی ایرونی می خواد بیاد!!
خودش همیشه می خنده می گه نکنه ما واست اهمیت نداریم :)
دوستت دارم. خیلی. خیلی ها........

الان
دلم واست تنگ میشه عشق کوچولوی من.

۱۳۹۰ شهریور ۲, چهارشنبه

نشانه خوبیه یا بد؟
یه سری آدمها برام دیگه وجود ندارن. تمام شدن. می تونه ادامه پیدا کنه؟
امیدوارم ...
انگاری که من واسه شهر و شلوغی زاده نشدم. خیلی خوبه که الان یه جای دنج دارم زندگی می کنم. عاشق بالکن خونه هستم و خیلی غصه می خورم که هوا داره رو به سردی میره. زمستون هم میشه گل و گیاه کاشت تو این سرما؟

اگه که تناسخ وجود داشته باشه ها، تکلیف من روشنه. آدرس خونه، کوچه، حتی پلاک خونمون رو هم از الان بلدم. عمرا برم جای دیگه!!!! عمرا هم آمریکا باشه ها!!!! :)


یه عکس خوب ایدش اومده تو ذهنم واسه اینجا. امروز ببینم وقت می کنم عکس و بگیرم! تا عکس گرفته شد می زارم !


Oh life, it's bigger
It's bigger than you
And you are not me
The lengths that I will go to
The distance in your eyes
Oh no, I've said too much
I set it up

That's me in the corner
That's me in the spotlight
Losing my religion
Trying to keep a view
And I don't know if I can do it
Oh no, I've said too much
I haven't said enough

I thought that I heard you laughing
I thought that I heard you sing
I think I thought I saw you try

Every whisper
Of every waking hour
I'm choosing my confessions
Trying to keep an eye on you
Like a hurt, lost and blinded fool, fool
Oh no, I've said too much
I set it up

Consider this
Consider this, the hint of the century
Consider this, the slip
That brought me to my knees, failed
What if all these fantasies come
Flailing aground
Now I've said too much

I thought that I heard you laughing
I thought that I heard you sing
I think I thought I saw you try

But that was just a dream
That was just a dream

That's me in the corner
That's me in the spotlight
Losing my religion
Trying to keep a view
And I don't know if I can do it
Oh no, I've said too much
I haven't said enough

I thought that I heard you laughing
I thought that I heard you sing
I think I thought I saw you try

But that was just a dream
Try, cry, why try
That was just a dream
Just a dream
Just a dream, dream