۱۳۸۸ اسفند ۱۲, چهارشنبه

دلم می گیره برای زنان کشورم. بیشتر از همه اونایی که حق خودشونو نمی شناسن. اونایی که سهمشون از زندگی فدا شدن بوده. اونایی که یه عمر کار کردن . سوختن و ساختن. . دلم می گیره برای زنانی که محرومیت های فردی خود خواسته رو به محرومیت های اجتماعی این رژیم کثیف اضافه می کنن. وقتی که غریبه ای می بینن به بهانه شرم و حیا گره روسری که مثل گره دار می مونه رو محکم تر می کنن و چشم هیز مردای بی شرف عمق نگاه بیشترو بیشتر . دلم می گیره برای همه مادرانی که زادن پسر رو به زادن دختر تر جیح می دن. دردناکه وقتی تبعیض در بدیهی ترین قوانین بشری بین زن و مرد وجود داره. وقتی مادر در قانون کثیف آخوندی و اسلامی ارزشی نداره . میشه تموم بشه این تبعیض ها؟ می شه قوانین مربوط به زن مرد جای خودش رو یه روز با قوانین انسانی عوض کنه؟ می شه روزی بشه که انسانیت با معیاری جز جنسیت سنجیده بشه؟
میشه؟ میشه؟؟؟؟؟؟
به روز جهانی زن نزدیک میشویم. و تو چه می دانی که زن چیست ای ابله مرد متعصب بی مخ!!
پی نوشت: لطفا تبریک نگویید!
این چهارشنبه سوری فکر منو بدجوری مشغول کرده!

۱۳۸۸ اسفند ۵, چهارشنبه


می خواستم خود سانسوری کنم و عکس بی ناموسی نذارم اینجا. اما خداییش شاهکاره. تصور اینکه 1200 سال قبل از میلاد ساخته شده سخته. این وبلاگ هم قراره هر چیزی دلم خواست و بزارم سانسور بی سانسور!. این هم قسمتی از تاریخ سرزمین من. *در زبان هنر این پیکره به عصر نوسنگی و یا عصر کشاورزی و یا عصر استقرار و عصر دهکده نشینی تعلق دارند آنها در تجسم زنان بر روی اندام های باروری تاکید داشتند .. من با تمام وجود در حال نگاه کردن به آنها هستم چون من هم فرزند یکی از این الهه هایم*


پیکره زن و مرد مارلیک 1200 قبل از میلاد . ارتفاع 38 سانت
* استاد عزیزم محمد رضا ریاضی

۱۳۸۸ اسفند ۳, دوشنبه

هیچ وقت یادم نمی ره اولین باری که با صدای بلند داد زدم و فحش رکیک دادم رو! یادمه روز 18 تیر بعد ساعت 2 وقتی عاشقان ولایت بعد از نماز جمعه تند و تند خودشون رو رسوندن درب کوی ما پا به فرار گذاشیتم. نزدیکیای خوابگاه دخترها یه پراید سفید بود که یه مرد رانندش بود و یه زنکه گنده بک کنار دستش نشسته بود و با سرعت رد می شد هی داد میزد جنده ها برین تو خوابگاهتون تا ... منم با صدای بلند داد زدم جنده خودتی و جد و آبادت! حیف که صدامو نشنید حیف
دستگیری عبدالمالک ریگی دیگه این وسط چی بود؟
هر چی بیشتر میگذره می فهمم که فطرت آدمها انگار همه یه جوره. مشکلات زنها در همه جای دنیا یه جورایی مثل همه و آزار مردها هم انگار یه جور. همونطوری که یه زن ایرانی دغددغه زندگیشو داره. غربیها هم دارن. خیلی از شرقیها هم همینطور و مشترک ترین مشکل در زندگی اونایی که ازدواج کردن: مادر شوهر!!.